CV Of Kachel verslag dag 2

 

Alaaf Kruiken en Kruikinnen! Afgelopen week voelde ik het al, het is weer carnaval! Kruikenstad hult zich weer in groen-oranje kleuren, de jasjes zijn gestreken, buitenbarretjes zijn opgebouwd en het bier staat weer koud. Langzaam begint de Schrobbeler door de aderen te stromen en wordt alles nog efkes glad geschoren. Wel goed ingezipt natuurlijk!

Net als voorgaande jaren, zal ook dit jaar uw correspondent weer pogen om verslag uit te brengen van wat zich nog steeds de leukste carnavalsvereniging van Kruikenstad noemt, CV Of Kachel. Of deze bewering op waarheid berust, mag u als lezer zelf bepalen. Legendes, fabels, sekscapades, roddels en achterklap zullen in geuren en kleuren beschreven worden deze dagen, afgewisseld met de jool en glorie van de festiviteiten in Kruikenstad.

“Houzo?”

Nog nabevend van de geweldige opening van carnaval op vrijdag, stond daar die beruchte carnavalszaterdag alweer voor de deur. Die vrijdagnacht heb ik al zwalkend in een persoonlijke polonaise uiteindelijk mijn sponde bereikt, wat al een wonder op zich was. Dat het een feest was geweest kon ik opmaken uit de confetti die werkelijk in alle naden en kieren terug te vinden was. Nadat mijn doucheputje ontdaan was van de laatste kilo’s confetti, was het tijd om met te melden bij de rest van CV Of Kachel. De residentie kon ik overslaan, want de kachels hadden zich al verzameld voor de deur van textieltycoon Sengers in de Heuvelstraat. Het jaarlijkse Sengersbal, in de volksmond “Uurke Sengers, en nog een uurke”, zou dit jaar groter worden dan ooit. Voor het eerst kwam de huis-DJ van CV Of Kachel acte de presence geven met een geweldige show. Op zijn toeterende tonen kwamen de winkelende loopstromen in de Heuvelstraat langzaam tot stilstand en slibde de boodschappenparade helemaal dicht. De praalwagen van de CV stond fier overeind en had veel bekijks. Een drukte alom en veel inmiddels bevriende CV’s kwamen een bezoek afleggen aan dit geweldige event. De tapinstallatie op de wagen maakte overuren en de Sengers stroomde vol met mensen die alsnog besloten om carnaval te gaan vieren. Toen de DJ spontaan verzonnen aanbiedingen ging omroepen werd het helemaal een gekkenhuis. Vooral de “drie oma onderbroeken voor 2,50” deed het goed. Ondertussen scandeerde het publiek Prins Rob zijn naam, wachtend op een speech. Maar de speech bleef uit, en hightower Rob was onvindbaar. Schijnbaar stond hij ook in de rij bij de Sengers.

Frank “the Voice” bracht de nieuwe hit van CV Of Kachel ten gehore en daarna was het de beurt aan het gezelschap “Alaafterparty” die hun nieuw hit “Ligde gij d’r Alaaf” presenteerde. Om de hoek vond ondertussen de Inhoal plaats. Het uurke was al lang voorbij, maar er werd meermaals een uurke aan vastgeplakt. Om 16:00uur was het dan echt gedaan en was de omzetderving van de lokale middenstand een feit. Voor de kachels was het tijd om het jaarlijkse bezoek aan dispuut Pallieter af te leggen.

In de tuin van deze studentenvilla ging het feest rustig verder. Voorgaande jaren waren er wat logistieke uitdagingen om de praalwagen in de tuin te krijgen, maar dit jaar was daar rekening mee gehouden. Waarschijnlijk is de poort van Pallieter smaller geworden, want nog paste de kar niet door de poort. Als een bouwpakket werden de muziekinstallatie en tapinstallatie van de kar afgehaald, en in de tuin gemanoeuvreerd. Exotische klanken verwarmden ook de carnavalsvierders in de tuin. Voor de kachels was het een speeltuin, en konden ze weer even student zijn. Sommige kachels stonden buiten lekker te keuvelen onder het genot van een biertje en een goede sigaar, en andere kachels zochten hun heil binnen in de villa tussen de studentenkipjes op de dansvloer. De kachels konden alleen maar concluderen dat het prima gesteld is met het onderwijs in Nederland, en dat de toekomst in goede handen komt. Als ze tenminste gewassen worden…

Het werd al laat en door het feestgedruis werd de inwendige mens bijna vergeten. Een aantal kachels was al van de graat gevallen, en er werd besloten om een oude traditie op te pakken, namelijk samen uit eten gaan. In het eerste jaar van de CV was dit een vast ritueel, maar in jaar twee was deze traditie in de vergetelheid geraakt. Op verzoek van de penningmeester werd er besloten om te investeren in de bloeiende Griekse economie, en zo toogden zij richting een Grieks restaurant aan de Spoorlaan. Er was al gereserveerd op de naam van Papalamepimelos, maar bij aankomst bleek de tafel nog niet gereed. “Houzo?” was een veel gehoorde opmerking, en om de pijn te verzachten werden de kachels getrakteerd op een Griekse borrel. Uiteindelijk kon er plaats genomen worden aan tafel in het sfeervol gedecoreerde etablissement, waar opvallend veel groen binnen stond. Bestellen was niet nodig, want de Griekse uitbater had precies door wat deze club onverlaten nodig had. En zo werd onder toeziend oog van de Griekse goden aan de muur, een waar feestmaal verslonden. Schalen met vlees en tzaitziki schoven van links naar rechts over de tafel, terwijl er in koor liederen werden gezongen.

Met gevulde magen en een after-dinnerdip, vervolgden de kachels hun weg in Kruikenstad. Menigeen had eerst een sanitaire stop nodig, alvorens het feestgedruis in te gaan. Tot laat is er nog gehost, waarbij de tzaitziki nog regelmatig opborrelde. Ikzelf heb afgesloten bij reservedentie Cul de Sac, om vervolgens in een vloeiende Sirtaki huiswaarts te gaan.

Vandaag beginnen we vroeg, want de Opstoet is er. En wie een goed plekje wil bemachtigen moet vroeg zijn. Ik heb mijn handdoek vanmorgen alvast over een barkruk gelegd bij de residentie, zodat mijn plaats verzekerd is. De praalwagen van de CV is er ook klaar voor, dus laten we hopen dat ie dit jaar ook echt een keer meedingt in de prijzen!