CV Of Kachel verslag dag 3

Alaaf Kruiken en Kruikinnen! Afgelopen week voelde ik het al, het is weer carnaval! Kruikenstad hult zich weer in groen-oranje kleuren, de jasjes zijn gestreken, buitenbarretjes zijn opgebouwd en het bier staat weer koud. Langzaam begint de Schrobbeler door de aderen te stromen en wordt alles nog efkes glad geschoren. Wel goed ingezipt natuurlijk!

Net als voorgaande jaren, zal ook dit jaar uw correspondent weer pogen om verslag uit te brengen van wat zich nog steeds de leukste carnavalsvereniging van Kruikenstad noemt, CV Of Kachel. Of deze bewering op waarheid berust, mag u als lezer zelf bepalen. Legendes, fabels, sekscapades, roddels en achterklap zullen in geuren en kleuren beschreven worden deze dagen, afgewisseld met de jool en glorie van de festiviteiten in Kruikenstad.

Gisteren mochten de kachels zich vroeger dan vroeg melden bij de residentie. Vanaf 11:11uur druppelden er kachels binnen, sommige nog met resten Grieks eten van de avond ervoor. Onderweg naar de stad kwam ik mijn carnavalsattributen een voor een tegen, en aangekomen op de Korte Heuvel was ik weer helemaal compleet. Ik had een mooi plekje weten te bemachtigen om de Opstoet te kunnen bewonderen en begon voorzichtig te nippen aan mijn eerste biertje van die dag. Naast mij waren een aantal kachels de voorgaande dag nog even aan het analyseren en werd er een korte reconstructie gemaakt die volgens mij niet helemaal op waarheid berustte. Maar goed, carnaval en alcohol doen wel gekkere dingen met de mens, waar ik zelf helaas vaak genoeg het lijdend voorwerp van ben.

Mondjesmaat kwam de optocht op gang en zo ook CV Of Kachel. Een diesel van een vereniging die een beetje een trage start heeft, maar daarna op volle toeren vrijwel niet meer te stoppen is. Menig carnavalsvierder zocht dan ook graag de warmte op bij de residentie van deze club, wachtend op de mooie praalwagen van de kachels. Helaas schitterde deze weer door afwezigheid, aangezien de kar op alcohol loopt en dat schijnbaar niet meer is toegestaan. Na het uitzwaaien van de laatste wagen van de stoet, was het tijd voor een ander vast programma onderdeel. Zoals ieder jaar zou er een bezoek afgelegd gaan worden aan het spontane straatfeest in de St. Josephstraat bij een lokale ijscobar. De kar van de kachels was hier meer dan welkom, zeker toen de muziek vroegtijdig stopte en de praalwagen van de CV het voortouw nam. De tap op de wagen maakte overuren en er werd carnaval gevierd, zoals het bedoeld is.

Door een lokale kroegbaas en zijn eega werd ik uitgenodigd om Indisch uit eten te gaan. Ik was ervan overtuigd dat na de Griek van zaterdagavond, mijn maag wel wat zo kunnen verdragen, dus bestelde ik de carnavals-rijsttafel met sambal. Gele sambal welteverstaan, want deze zou ik niet mogen missen. Nou en ik mis ‘m niet hoor. Sterker nog, ik proef ‘m nog steeds en als ik een sigaret in mijn mond steek dan ontbrand deze spontaan. Het water was daarna niet aan te slepen en mijn hoofd was net zo rood als mijn jasje. Met de zweetdruppels op mijn rug, ging op zoek naar de rest van de CV. Na een avontuurlijke zoektocht, bleek CV Of Kachel een nieuw evenement aangeboord te hebben. Een afterparty op een geheime locatie, met een pallet als dansvloer en de praalwagen als stralend middelpunt. Dansend op containers wist een van de leden het publiek flink op te zwepen en wisten steeds meer mensen de weg te vinden naar het evenement, waaronder een ongekroonde prins carnaval op scootmobiel.

Bij mij gutste de gele sambal inmiddels uit mijn poriƫn en kwam de stoom uit mijn oren. Mijn kledingstukken vlogen af en topless ben ik naar huis gebonjourd, om uiteindelijk een nachtje in mijn vriesvak door te brengen.

Vandaag gaan de kachels op schoolreis en mag Oeteldonk een poging wagen om de kornuiten in toom te houden. En Kruikenstad kan zich dan weer even herstellen. Alaaf en tot later!